Działacz polityczny, uczestnik powstania listopadowego, przywódca rewolucji krakowskiej 1846 roku. Członek powstańczego Rządu Narodowego Rzeczpospolitej Polskiej, dyktator powstańczy.
Jan Józef Tyssowski urodził się 8 marca 1811 roku w Tarnowie. Studia prawnicze rozpoczął na Uniwersytecie Lwowskim, ale przerwał je z powodu udziału w powstaniu listopadowym. Jego głównym zadaniem była ochrona generała Józefa Dwernickiego, wyprawiającego się na Wołyń. Studia ukończył w Wiedniu, uzyskując stopień doktora, a po studiach powrócił do Lwowa, gdzie po nieudanych próbach uzyskania adwokatury związał się z konspiracyjną działalnością galicyjskich organizacji niepodległościowych. Po wybuchu rewolucji w Krakowie, 21 lutego 1846 roku wszedł w skład Rządu Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, proklamował w Krakowie powstanie i ogłosił się dyktatorem. Z powodu coraz intensywniejszych rozruchów chłopskich, Tyssowski dążył do ograniczenia walk powstańczych. Kategorycznie odmówił kapitulacji przed austriackim wojskiem. Zagrożony przez wojska rosyjskie, austriackie i zrewoltowanych chłopów, wycofał się na czele 1500 żołnierzy wojska powstańczego za kordon pruski.
Został internowany wraz ze swoim wojskiem w okolicach Bierunia Nowego. Po roku więzienia otrzymał zgodę na wyjazd do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiadł na stałe i współorganizował m.in. Towarzystwo Demokratyczne Polskie w Ameryce.
Zmarł 5 kwietnia 1857 roku w Waszyngtonie
